Franciscus ziet zichzelf niet als heerser over de natuur, maar als onderdeel ervan – in verbondenheid met broeder Zon, zuster Maan en moeder Aarde. In Ik ben (Aarde) valt het menselijke zelf samen met de aarde: nederig, aanwezig, vergankelijk, en toch vol betekenis. De eenvoudige woorden “ik ben” markeren aanvaarding en bestaan. Aarde wordt geen element om te bezitten of te beheersen, maar iets waarmee men samenleeft, samenvalt. Dit werk is een stille ode aan het stoffelijke, als iets wezenlijks en voedends. Een erkenning van de plaats van de mens in het grote geheel.
Gemengde techniek [acrylbinder, gesso, plaaster, fiber paste, molding paste, acrylinkt, bister, katoentouw, acrylverf, vuur, vernis] met een gebruikt theezakje
5,8 x 6,5 cm | 26 x 26 incl. baklijst met ontspiegeld glas 70% UV-werend
