De verbinding tussen het schilderij en het Zonnelied van Sint Franciscus ligt in de gedeelde geest van dankbaarheid, eenheid en de erkenning van Gods aanwezigheid in alles wat geschapen is. In het Zonnelied spreekt Franciscus de elementen en natuurverschijnselen aan als broeders en zusters, en looft hij de Schepper via zon, maan, wind, water, aarde en zelfs de dood. Het schilderij verbeeldt dit visueel: dag en nacht, natuur, mensen en dieren zijn verenigd in de cirkel van het leven, met Christus in het midden als bron van liefde. Het beeld van de biddende Franciscus benadrukt de persoonlijke band met de schepping als gave van God.
Papier, gemengde techniek (olie, pastel), 50 x 40 cm met kader, 2025.
