Frêle zonnestralen kussen
vlammend bladerdek
strelen speels ranke stammen
prikken nevelslierten weg
wekken al het wild gewriemel
onder krakend zwartbruin bed
bonte paddenstoelen ploppen
een vroege vogel groet de dag
frisse botjes priemen stiekem
tussen wat straks vallen mag
een beneveld spinrag glinstert
zuigt en kaatst het zonlicht weg
en dan zoent de zoete avond
zacht de wilde vlammenzee
neemt het roodgoudgele wonder
in zijn zwartfluweelheid mee
Mijn gedicht 'Herfstsonate' beschrijft zonlicht, nevel, het leven, planten, dieren, kleuren in het bos, het proces van ontluiken en sterven, moeder aarde die ons voedt.