Dit schilderij, hoewel surrealistisch en gefragmenteerd, weerspiegelt de essentie van Het Zonnelied van Franciscus van Assisi door zijn levendige omarming van de natuur, menselijkheid en spirituele dualiteit. Elk fragment in het cirkelvormige kader vertegenwoordigt verschillende elementen — aarde, water, licht en menselijke emotie — en verwijst naar de lofzang op Broeder Zon, Zuster Maan en andere natuurkrachten. Het centrale schreeuwende wezen kan symbool staan voor de menselijke ziel die geconfronteerd wordt met of verzoening zoekt met de schepping. De chaotische beeldtaal vormt een contrast met de vrede van het Zonnelied, en nodigt wellicht uit tot reflectie op onze vervreemding van die harmonie.
Oil painting 80cm*80cm
