Als de vogels fluiten
Kijk ik vol smacht naar buiten
Ze zijn zo onbevangen en vrij
Zoals paardenbloemen op de hei
Vogels laten zich mee stromen door de wind
Ze zijn zo onbezonnen als een kind
Vogels zingen zo prachtig
Vol trots en krachtig
Het is alsof de vogels mij aanroepen met hun stemmen van goud
Ze verwarmen mijn hart dat normaal verbitterd is en al zo koud
Laat me genieten van alles van God heeft gemaakt
Ook al ben ik kapot en het tegenovergestelde van vermaakt