Het Zonnelied roept op tot verwondering voor de schepping – niet alleen in haar tastbare vormen, maar ook in haar stille orde. 17 ademt diezelfde verstilling. Het werk suggereert een wereld van structuren en lagen die onder de oppervlakte schuilgaan: het onzichtbare ritme waarop alles gebouwd is. Toch blijft het aards, aanwezig – met een vorm die standhoudt, en een kleur die oplicht. Zoals Franciscus de wereld bezingt in haar eenvoud en grootsheid tegelijk, zo tast 17 naar betekenis in het kleine, in herhaling, in wat zich toont én verbergt.
Gemengde techniek (gesso, typemachine, acrylinkt, acrylverf, HC10 fixatief) op een gebruikt theezakje
9,9 x 10,1 cm | 36,3 x 26,3 incl. baklijst met ontspiegeld glas 70% UV-werend
